su rengi misketler gibiydi yağmur ve kimse brandasının altına layık görmedi ufaklıkla beni. biz de sokaklaşmış ellerimizi alıp gittik. pasın ve çamurun arkasında kızarmışlardı. komik ama yaşımız küçükken bizim de tırnaklarımız daha yumuşak oluyor ve misket tırnak değmeden oynanmıyor. tırnaklarımız çatladı, kanadı başımızı korurken. üstelik sabah tüm misketlerimiz erimişti. tam da para vermeden de misket oynanabilir sanmıştık, artık bizi de oynatıyorlar! şimdi düşününce, cehennem hayallerinize sığmayan sıcaklıktan biraz uzaktaydı o akşam.
